✍️ Hasan Subaşı

📨 e-posta

Cesaret, korkunun hiç yaşanmaması değildir. Cesaret, korkunun varlığına rağmen doğru olduğuna inanılan bir hedef doğrultusunda sorumluluk üstlenebilmektir. Gerçek cesaret, düşünmeden hareket etmek, başkalarının kaygılarını küçümsemek veya koşulları hesaba katmadan risk almak da değildir. Cesaret; gerçekliği doğru değerlendirmek, karşılaşılabilecek güçlükleri görmek ve bütün bunlara rağmen kolektif aklın rehberliğinde ilerleyebilmektir.

✍️ Hasan Subaşı

Toplumsal özgürlük mücadelelerinde başarı, yalnızca haklı olmakla değil; bu haklılığı bilinçli, örgütlü, kararlı ve sonuç alıcı bir toplumsal iradeye dönüştürmekle mümkündür. Çünkü tarihsel haklılık, ancak onu sahiplenen, örgütleyen ve toplumsal değişimin etkin gücü hâline getiren bir mücadele pratiğiyle gerçek anlamını kazanır. Bu tarihsel sorumluluğun bilinciyle hareket eden Alevi kadroları olarak öncelikle kendi korkularımızla yüzleşmeli, dar ve grupçu yaklaşımları aşmalı, farklılıklarımızı ayrışmanın değil, ortak mücadelemizi güçlendiren bir zenginliğin kaynağına dönüştürmeliyiz. Sorunları yalnızca tespit eden ve eleştiren değil; çözüm üreten, toplumsal iradeyi açığa çıkaran, birleştiren ve örgütleyen bir mücadele anlayışını esas almalıyız. Bugün ihtiyaç duyduğumuz şey, Pir Sultan Abdal’ın tarihsel başkaldırı bilincini, direncini ve boyun eğmeyen duruşunu günümüzün demokratik ve toplumsal özgürlük mücadelesiyle buluşturarak cesaretle düşünmek, kararlılıkla örgütlenmek ve ortak geleceğimizi birlikte inşa etmektir.

Tarihsel bakımdan önemli, toplumsal ve inançsal sorumluluklarımız açısından belirleyici bir dönemden geçiyoruz. İçerisinde bulunduğumuz mücadele, yalnızca belirli taleplerin karşılanması, birtakım kurumsal sorunların çözülmesi veya mevcut ilişkilerin yeniden düzenlenmesiyle sınırlı değildir. Daha derin, daha kapsamlı ve geleceğe yönelik bir toplumsal dönüşümün sorumluluğunu taşıyoruz.

Bu mücadele, Alevi toplumunun kendi inançsal, kültürel, demokratik ve toplumsal geleceği üzerinde söz ve karar sahibi olma iradesini güçlendirme mücadelesidir. Dolayısıyla önümüzde duran görev, yalnızca bugünün sorunlarını çözmek değil, yarının özgür, demokratik, eşitlikçi ve örgütlü toplumsal yaşamının temellerini bugünden oluşturmaktır.

Böylesine tarihsel bir sorumluluğun yerine getirilmesi, her şeyden önce düşünsel açıklık, politik olgunluk, örgütsel kararlılık ve kolektif cesaret gerektirir. Çünkü toplumsal mücadeleler yalnızca dışarıdan gelen baskılar nedeniyle zayıflamaz. Kimi zaman kendi içlerinde ürettikleri dar yaklaşımlar, alışkanlıklar, korkular, güvensizlikler, iç iktidar mücadeleleri ve çözümsüzlükler nedeniyle de ilerleme yeteneklerini kaybedebilirler. Bu nedenle mücadelemizin önündeki engelleri değerlendirirken yalnızca dışsal koşulları değil, kendi düşünme ve davranma biçimlerimizi de sorgulamak zorundayız.

Haklı Olmak Yetmez, Haklılığı Toplumsal Güce Dönüştürmek Gerekir

Toplumsal mücadelelerin tarihsel deneyimi bize önemli bir gerçeği göstermektedir. Bir hareketin haklı taleplere sahip olması, o hareketin kendiliğinden başarıya ulaşacağı anlamına gelmez. Haklılık, mücadelenin ahlaki ve siyasal meşruiyetini oluşturur. Ancak başarı, bu haklılığın toplumsal karşılık bulmasına, örgütlü bir iradeye dönüşmesine ve somut sonuçlar yaratabilecek bir güce ulaşmasına bağlıdır. Bir düşüncenin doğruluğu ile o düşüncenin toplumsal yaşamda etkili hale gelmesi arasında ciddi bir mesafe vardır. Bu mesafeyi kapatan şey örgütlenmedir, ortak akıldır, dayanışmadır, sürekliliktir ve kararlı mücadeledir. Toplumsal Demokratik Alevi Hareketi açısından da temel mesele budur.

Alevi toplumunun karşı karşıya kaldığı eşitsizlikleri, inançsal hak sorunlarını, asimilasyon politikalarını ve demokratik temsil eksikliklerini dile getirmek elbette önemlidir. Ancak bunları dile getirmekle yetinen bir yaklaşım, toplumsal dönüşümün ihtiyaçlarını karşılayamaz. Sorunları tanımlamak kadar, bu sorunların çözümüne yönelik toplumsal iradeyi açığa çıkarmak da zorunludur.

Bizim ihtiyacımız olan, yalnızca eleştiren değil, alternatif geliştiren; yalnızca itiraz eden değil, örgütleyen; yalnızca sorunları sıralayan değil, çözüm yollarını toplumsal katılımla inşa eden bir mücadele anlayışıdır. Çünkü toplumsal mücadelede belirleyici olan, ne kadar çok konuştuğumuz değil, söylediklerimizi ne ölçüde toplumsal bir güce dönüştürebildiğimizdir.

Korkunun Aşılması, Özgürleşmenin İlk Koşullarından Biridir

Her toplumsal dönüşüm süreci, aynı zamanda korkularla hesaplaşma sürecidir. Korku, yalnızca bireysel bir duygu değildir. Toplumsal ve siyasal ilişkiler içerisinde üretilen, zamanla insanların düşünme ve davranma biçimlerini etkileyen bir olgudur. İnsanlar kimi zaman sahip oldukları konumları kaybetmekten, alıştıkları ilişkilerin değişmesinden, eleştirilmekten, yalnız kalmaktan, bedel ödemekten veya belirsizliklerle karşılaşmaktan korkabilirler. Bu korkular aşılmazsa zamanla bireysel sınırları aşarak örgütsel davranışları da belirlemeye başlar. Değişim karşısında sürekli tereddüt eden, her yeni öneride öncelikle tehlike arayan, alışılmış ilişkilerin dışına çıkmaktan kaçınan bir anlayış, farkında olmadan mevcut sorunların devamına hizmet eder.

Cesaret, korkunun hiç yaşanmaması değildir. Cesaret, korkunun varlığına rağmen doğru olduğuna inanılan bir hedef doğrultusunda sorumluluk üstlenebilmektir. Gerçek cesaret, düşünmeden hareket etmek, başkalarının kaygılarını küçümsemek veya koşulları hesaba katmadan risk almak da değildir. Cesaret; gerçekliği doğru değerlendirmek, karşılaşılabilecek güçlükleri görmek ve bütün bunlara rağmen kolektif aklın rehberliğinde ilerleyebilmektir.

Kendi korkularının belirleyiciliğinden kurtulamayan bir iradenin, toplumsal özgürleşme mücadelesinde kalıcı ve sonuç alıcı bir öncülük geliştirmesi son derece güçtür. Bu nedenle önce kendi içimizdeki korkuları, güvensizlikleri ve alışkanlıkları sorgulamalıyız. Çünkü başkalarının özgürleşmesini savunanların, kendi düşünsel ve örgütsel yaşamlarında da özgürleştirici bir yaklaşım geliştirmeleri gerekir.

Dar Yaklaşımlar ve Grupçu Anlayışlar Aşılmalıdır

Toplumsal Demokratik Alevi Hareketi’nin karşılaştığı önemli sorunlardan biri de dar grup çıkarlarının, kişisel hesapların ve alışılmış örgütsel ilişkilerin ortak toplumsal hedeflerin önüne geçmesidir. Bu tür yaklaşımlar, başlangıçta küçük ve önemsiz gibi görülebilir. Ancak zamanla ortak mücadele zeminini daraltır, güven ilişkilerini zedeler ve toplumsal enerjinin gereksiz tartışmalarda tüketilmesine neden olur. Küçük farklılıkların büyük ayrışmalara dönüştürülmesi, kişisel değerlendirmelerin ilkesel tartışmaların yerine geçirilmesi ve eleştirinin karşılıklı suçlamaya indirgenmesi, toplumsal mücadele kültürünü zayıflatır. Oysa ortak bir tarihsel sorumluluk taşıyan Alevi kadrolarının her konuda aynı düşünmesi gerekmez. Bu bilinç açığa çıkarılmadığı için ufak sorunlar çok rahat bir şekilde ayrışmalara ve örgütsel krizlere yol açabiliyor.

Toplumsal Demokratik Alevi Hareketi’nin gücü, farklı düşünceleri ortadan kaldırmasında değil, bu farklılıkları ortak ilkeler ve hedefler etrafında buluşturabilmesindedir. Çoğulculuk, yalnızca farklı görüşlerin varlığına katlanmak değildir. Farklı görüşlerin karar süreçlerine katılmasını, kendilerini özgürce ifade etmesini ve ortak aklın oluşumuna katkı sunmasını güvence altına almaktır.

Birleştiricilik ise sorunların üzerini örtmek, eleştirileri susturmak veya ilkesel farklılıkları yok saymak anlamına gelmez. Gerçek birleştiricilik, farklılıkları demokratik yöntemlerle ele alarak ortak mücadeleyi güçlendirebilmektir. Bu nedenle Toplumsal Demokratik Alevi Hareketi’nin ihtiyaç duyduğu yaklaşım; dışlayıcı değil kapsayıcı, dayatmacı değil katılımcı, kişiselleştirici değil ilkesel, çözümsüzlüğü büyüten değil çözüm geliştiren bir anlayış olmalıdır. Hiçbir kişi, grup veya kurum kendisini toplumsal iradenin üzerinde görmemelidir. Çünkü toplumsal hareketlerin gerçek sahibi, onları oluşturan ve yaşatan toplumsal güçlerdir.

Yol’un Felsefesi ile Demokratik Mücadele Arasındaki Bağ

Alevilik, yalnızca inançsal ritüellerden oluşan bir yapı değildir. Tarihsel süreç içerisinde toplumsal ilişkiler, ahlaki değerler, dayanışma biçimleri ve adalet arayışlarıyla şekillenmiş zengin bir Yol geleneğidir. Rızalık, ikrar, musahiplik, ortak sorumluluk ve insanı merkeze alan ahlaki yaklaşım, Aleviliğin önemli değerleri arasındadır. Bu değerlerin günümüz toplumsal yaşamında nasıl karşılık bulacağı ise üzerinde düşünmemiz gereken temel meselelerden biridir.

Örneğin rızalık ilkesini yalnızca inançsal bir kavram olarak ele almak yeterli değildir. Rızalık, toplumsal ve örgütsel ilişkiler bakımından değerlendirildiğinde, insanların iradelerinin tanınmasını, karar süreçlerine katılmasını ve kendilerini ilgilendiren meselelerde söz sahibi olmasını da düşündüren önemli bir ahlaki referanstır. Benzer biçimde ikrar, yalnızca söz vermek değil, üstlenilen sorumluluğa bağlı kalmak ve bu sorumluluğun gereğini yerine getirmek açısından da anlam taşır. Yol’a bağlılık, yalnızca geçmişin değerlerini anmakla sınırlı kalamaz. Bu değerlerin bugünün toplumsal ilişkilerinde yaşatılması gerekir.

Eğer eşitliği savunuyorsak kendi ilişkilerimizde eşitlikçi olmalıyız. Eğer demokratik katılımı savunuyorsak kendi örgütlenmelerimizde demokratik karar mekanizmalarını güçlendirmeliyiz. Eğer toplumsal adaletten söz ediyorsak kendi içimizdeki haksızlıklara ve eşitsizliklere karşı da duyarlı olmalıyız. Eğer ortak aklı savunuyorsak eleştiriye açık olmalı, farklı görüşleri dinlemeli ve gerektiğinde kendi yaklaşımlarımızı değiştirebilmeliyiz. Çünkü bir hareketin savunduğu değerlerle günlük pratiği arasındaki uyum, onun toplumsal güvenilirliğinin en önemli kaynaklarından biridir.

Eleştiri Kültürü, Özeleştiri ve Demokratik Olgunluk

Toplumsal mücadelelerde eleştiri vazgeçilmezdir. Ancak eleştirinin nasıl yapıldığı, hangi amaçla geliştirildiği ve ne tür sonuçlar ürettiği de en az eleştirinin kendisi kadar önemlidir. Eleştiri, bir insanı veya kurumu etkisizleştirmek amacıyla kullanıldığında yıkıcı bir niteliğe bürünebilir. Buna karşılık sorunları görünür kılan, nedenlerini açıklayan ve çözüm önerileri geliştiren eleştiri, toplumsal gelişmenin önemli araçlarından biridir. Bu bağlamda eleştirinin amacı üstünlük kurmak değil, ortak mücadeleyi geliştirmek olmalıdır. Aynı şekilde özeleştiri de yalnızca geçmişte yapılan yanlışların kabul edilmesi değildir. Yanlışların nedenlerini anlamak, bunlardan ders çıkarmak ve davranış biçimlerini değiştirebilmektir.

Demokratik olgunluk, her eleştiriyi tehdit olarak görmemeyi gerektirir. Bir hareket kendi içerisinde özgür tartışma ortamı yaratamıyorsa, toplumun bütününe ilişkin demokratikleşme iddiasını da güçlü biçimde taşıyamaz. Bu nedenle düşüncelerimizi açıkça ifade ederken kırıcı ve dışlayıcı bir dil kullanmaktan kaçınmalı; sorunları tartışırken kişilerin onurunu, emeğini ve mücadele geçmişini gözetmeliyiz. Ancak olgunluk adına yanlışları görmezden gelmek de doğru değildir. İhtiyacımız olan şey, ilkesel kararlılıkla demokratik hoşgörüyü birleştiren bir mücadele kültürüdür.

Örgütlenme, Kolektif İrade ve Toplumsal Özne Olmak

Toplumsal özgürleşme, yalnızca bireylerin bilinçlenmesiyle tamamlanmaz. Bilincin kolektif iradeye, kolektif iradenin ise örgütlü toplumsal eyleme dönüşmesi gerekir. Çünkü örgütlenme, insanların yalnızca aynı çatı altında bir araya gelmesi değildir. Gerçek örgütlenme; ortak hedefler, demokratik karar süreçleri, karşılıklı güven, sorumluluk paylaşımı ve süreklilik temelinde gelişen toplumsal ilişkiler bütünüdür.

Toplumsal Demokratik Alevi Hareketi açısından örgütlenmenin temel amacı, Alevi toplumunun kendi geleceğine ilişkin kararları başkalarının iradesine bırakmadan, demokratik katılımla oluşturabilmesidir. Kurumlar toplumsal iradenin yerine geçmemeli; onun kendisini ifade etmesinin araçları olmalıdır. Aynı şekilde yöneticilik de ayrıcalıklı bir konum değil, topluma karşı sorumluluk üstlenme biçimi olarak görülmelidir. Tarihsel deneyimlerden de bilindiği gibi toplumsal hareketlerin kalıcılığı, belirli kişilerin varlığına bağımlı olmamalarına, yeni kuşaklar yetiştirebilmelerine ve ortak mücadele kültürünü yeniden üretebilmelerine bağlıdır.

Sorunları Büyüten Değil, Çözüm Üreten Alevi Yol Kadroları Olmalıyız

Mücadele süreçlerinde kimi zaman sorunların kendisi kadar, sorunlara yaklaşım biçimi de belirleyici olur. Bir engeli sürekli tarif etmek, onun aşılması için gerekli iradeyi ortaya koymakla aynı şey değildir. Benzer biçimde bir yanlışın tekrar tekrar dile getirilmesi, o yanlışın ortadan kaldırılması anlamına gelmez. Elbette sorunları gizleyemeyiz. Çelişkileri görmezden gelemeyiz. Yanlışları normalleştiremeyiz. Ancak bütün enerjimizi sorunların etrafında dönerek tüketemeyiz. Her eleştiri, mümkün olduğunca bir çözüm önerisiyle tamamlanmalıdır. Her tartışma, ortak mücadeleyi ilerletecek bir sonuca yönelmelidir. Her örgütsel değerlendirme, somut sorumlulukların belirlenmesine katkı sunmalıdır.

Burada belirleyici olan, söz ile eylem arasındaki ilişkinin kurulmasıdır. Sürekli doğru şeyler söyleyen ancak bu doğruları yaşama geçirecek yöntemler geliştiremeyen bir anlayış, zamanla toplumsal etkisini kaybeder. Buna karşılık düşünsel açıklığı pratik girişkenlikle birleştiren bir hareket ve kadroları, sınırlı olanaklarla bile önemli sonuçlar yaratabilir. Bizim ihtiyacımız olan, sorunların büyüklüğü karşısında edilgenleşen değil, çözüm olanaklarını araştıran bir mücadele iradesidir.

Tarihsel Sorumluluk, Geleceği Bugünden Kurmaktır

Alevi toplumunun tarihsel deneyimi, yalnızca acılar, baskılar ve direnişlerle açıklanamaz. Bu tarih aynı zamanda dayanışmanın, ortak yaşamın, inançsal sürekliliğin, kültürel üretimin ve toplumsal direnme kapasitesinin tarihidir. Geçmişten devraldığımız bu birikim, bugünkü mücadelemiz açısından önemli bir güç kaynağıdır. Ancak tarihsel mirasa sahip çıkmak, geçmişin sürekli tekrarlanması anlamına gelmez. Geçmişin deneyimlerinden öğrenmek, o deneyimleri bugünün koşullarında yeniden değerlendirmek ve geleceğin ihtiyaçlarına uygun bir toplumsal perspektif geliştirmek gerekir.

Bugünün Alevi toplumu, geçmiş kuşakların yaşadığı koşullardan farklı bir dünyada yaşamaktadır. Kentleşme, göç, Avrupa’daki diaspora deneyimi, kuşaklar arası değişim, eğitim olanakları, dijital iletişim ve toplumsal ilişkilerdeki dönüşüm, yeni sorunlarla birlikte yeni olanaklar da yaratmaktadır. Bu nedenle toplumsal mücadelemizin dili, yöntemleri ve örgütlenme biçimleri de değişen koşulları dikkate almalıdır.

Genç kuşakların dünyasını anlamadan geleceği kuramayız. Kadınların eşit katılımını güvence altına almadan demokratikleşmeyi tamamlayamayız. Ocaklarla toplum arasındaki bağları güçlendirmeden inançsal sürekliliği sağlayamayız. Farklı Alevi kurumları ve toplumsal kesimler arasında demokratik ilişkiler geliştirmeden ortak iradeyi büyütemeyiz. Bütün bunlar, birbirinden bağımsız görevler değildir. Aynı örgütsel sorumluluğun farklı boyutlarıdır.

Mücadelede Kararlılık ile Esnekliği Birleştirmeliyiz

Toplumsal mücadelede kararlılık vazgeçilmezdir. Ancak kararlılık ile katılık birbirine karıştırılmamalıdır. Kararlılık, temel ilkelere ve hedeflere bağlı kalmaktır. Katılık ise değişen koşulları, yeni bilgileri ve farklı deneyimleri dikkate almadan aynı yöntemlerde ısrar etmektir. Başarılı bir toplumsal hareket, ilkelerinde kararlı, yöntemlerinde yaratıcı ve ilişkilerinde demokratik olabilmelidir.

Bu nedenle koşullar değiştiğinde yöntemlerimizi yeniden değerlendirmekten çekinmemeliyiz. Yanlış bir yaklaşımı terk etmek zayıflık değildir. Bir öneriyi yeniden tartışmak kararsızlık değildir. Farklı görüşlerle ortaklaşmak ilkelerden vazgeçmek değildir. Tam tersine bütün bunlar, toplumsal mücadeleyi geliştiren düşünsel ve örgütsel olgunluğun göstergeleridir.

Bizim görevimiz, her koşulda aynı sözleri tekrar etmek değil, savunduğumuz değerleri değişen koşullarda yaşama geçirecek doğru yöntemleri geliştirmektir. Bu nedenle cesaretle birlikte sağduyuya, kararlılıkla birlikte esnekliğe, eleştiriyle birlikte çözüm üretme yeteneğine ihtiyaç duyuyoruz.

Başarı, Kolektif Mücadelenin Ürünü Olacaktır

Önümüzdeki görevlerin kolay olmadığını biliyoruz. Yılların biriktirdiği sorunlar, kökleşmiş alışkanlıklar, kurumsal ayrışmalar, güvensizlikler ve farklı toplumsal beklentiler bir anda ortadan kalkmayacaktır. Ancak bu güçlüklerin varlığı, mücadelemizin başarısızlığa mahkûm olduğu anlamına gelmez. Tarihsel deneyimler, toplumsal değişimin çoğu zaman olanaksız görünen koşullarda başladığını göstermektedir.

Belirleyici olan, güçlükler karşısında nasıl bir irade ortaya koyduğumuzdur. Korkularımızın arkasına mı sığınacağız, yoksa onları aşmak için ortak cesaret mi geliştireceğiz? Farklılıklarımızı ayrışmanın gerekçesi mi yapacağız, yoksa ortak mücadelemizin zenginliği olarak mı değerlendireceğiz? Sorunların etrafında dönüp duracak mıyız, yoksa onları aşacak somut çözümler mi üreteceğiz? Kişisel ve grupsal hesaplara mı sıkışacağız, yoksa toplumsal sorumluluğumuzu mu esas alacağız? Bu sorulara vereceğimiz yanıtlar, yalnızca bugünkü mücadelemizin değil, gelecekte nasıl bir toplumsal hareket yaratacağımızın da belirleyicisi olacaktır.

Başarıyı yalnızca bir hedefe ulaşmak olarak değerlendirmemeliyiz. Gerçek başarı, mücadele sürecinin kendisinde daha demokratik, daha katılımcı, daha dayanışmacı ve daha güçlü bir toplumsal irade yaratabilmektir. Çünkü özgürlük, yalnızca ulaşılacak bir sonuç değil, aynı zamanda mücadele boyunca geliştirilmesi gereken bir toplumsal ilişkiler biçimidir.

Cesaretle Düşünelim, Birlikte Örgütlenelim, Kararlılıkla Başaralım!

Bugün Toplumsal Demokratik Alevi Hareketi’nin kadrolarının önünde duran temel görev, Alevi toplumunun tarihsel haklılığını güncel toplumsal mücadeleyle buluşturmak ve bu mücadeleyi somut kazanımlara dönüştürebilecek hamleleri örgütlemektir. Bunun için öncelikle kendi içimizdeki engelleri aşmalıyız. Dar düşünme biçimlerini, kişisel hesapları, gereksiz ayrışmaları, çözümsüzlüğü yeniden üreten alışkanlıkları ve korkularımızı geride bırakmalıyız.

Eleştiriyi geliştiren, özeleştiriyi önemseyen, farklılıkları zenginlik olarak gören, ortak aklı esas alan ve toplumsal sorumluluğu her türlü kişisel hesabın üzerinde tutan bir mücadele kültürü yaratmalıyız. Haklılığımızı yalnızca sözle değil, pratiğimizle de ortaya koymalıyız. İnsanları yalnızca mücadeleye çağıran değil, onların mücadeleye katılabileceği demokratik zeminleri oluşturan Alevi Yol kadroları olmalıyız. Kurumlarımızı, ocaklarımızı, inanç önderlerimizi, kadınlarımızı, gençlerimizi ve bütün Yol erlerini ortak geleceğimizin etkin özneleri hâline getirmeliyiz.

Unutmamalıyız ki toplumsal özgürlük, birilerinin topluma dışarıdan sunacağı bir armağan değildir. Özgürlük, toplumun kendi iradesiyle, kendi emeğiyle, kendi örgütlü gücüyle ve ortak mücadelesiyle inşa edeceği bir yaşamdır. Bu nedenle korkularımızı aşmak zorundayız. Bu nedenle daha çoğulcu, daha kapsayıcı ve daha birleştirici olmak zorundayız.

Bu nedenle yalnızca eleştiren değil, çözüm üreten olmak zorundayız. Bu nedenle sözümüzü eylemimizle, ilkelerimizi pratiğimizle ve tarihsel mirasımızı geleceğe karşı sorumluluğumuzla buluşturmak zorundayız. Çünkü mücadelemizin amacı, yalnızca bugünün engellerini aşmak değil, gelecek kuşaklara daha özgür, daha eşitlikçi, daha demokratik ve daha güçlü bir toplumsal yaşam bırakmaktır.

Hiçbir toplumsal özgürlük mücadelesi, onu yürüten insanların cesaretinden, dayanışmasından ve ortak iradesinden bağımsız olarak başarıya ulaşamaz. Öyleyse cesaretle yüklenelim, ortak akılla ilerleyelim, dayanışmayla güçlenelim!


WhatsApp at  | +49 17623699769 | info@alevihaberagi.com | Web | + posts

Sevgili Canlar,
Yoluna ve ikrarına bağlı her Alevi, kendisini Alevi Haber Ağı'nın doğal bir muhabiri olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu cemevinde ve yaşadığı çevrede haber değeri taşıyan her gelişmeyi; fotoğrafı, videosu veya yazılı bilgisiyle birlikte bizlere ulaştırmalıdır.
Bu çağrımız, Alevi kurumlarımızın yöneticileri ve temsilcileri için de geçerlidir.

Alevi Haber Ağı, Alevilerin sesi olmanın yanı sıra; emekten, demokrasiden, laiklikten, eşit yurttaşlıktan, kadın özgürlüğünden, gençlerin geleceğinden, doğanın ve çevrenin korunmasından yana; bütün ezilenlerin sesi olmayı sürdürecek, gerçekleri yazmaya ve kamuoyuyla paylaşmaya devam edecektir.
Gerçekler ancak birlikte görünür olur. Gerçekler yazılırken sen de katkını sun can!
Fotoğrafını çek, videonu kaydet, haberini yaz ve bize ulaştır. Çünkü Alevi Haber Ağı hepimizin ortak sesidir.

Saygı ve sevgilerimizle…
Alevi Haber Ağı

By Alevi Haber Ağı

Sevgili Canlar,
Yoluna ve ikrarına bağlı her Alevi, kendisini Alevi Haber Ağı'nın doğal bir muhabiri olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu cemevinde ve yaşadığı çevrede haber değeri taşıyan her gelişmeyi; fotoğrafı, videosu veya yazılı bilgisiyle birlikte bizlere ulaştırmalıdır.
Bu çağrımız, Alevi kurumlarımızın yöneticileri ve temsilcileri için de geçerlidir.

Alevi Haber Ağı, Alevilerin sesi olmanın yanı sıra; emekten, demokrasiden, laiklikten, eşit yurttaşlıktan, kadın özgürlüğünden, gençlerin geleceğinden, doğanın ve çevrenin korunmasından yana; bütün ezilenlerin sesi olmayı sürdürecek, gerçekleri yazmaya ve kamuoyuyla paylaşmaya devam edecektir.
Gerçekler ancak birlikte görünür olur. Gerçekler yazılırken sen de katkını sun can!
Fotoğrafını çek, videonu kaydet, haberini yaz ve bize ulaştır. Çünkü Alevi Haber Ağı hepimizin ortak sesidir.

Saygı ve sevgilerimizle…
Alevi Haber Ağı

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir