✍️İbrahim Solmaz

Siyasette idealler mi kayboldu, yoksa koltuklar mı ağır bastı?

Türkiye siyasetinde artık ideolojinin, ilke ve değerlerin yerini çıkar ilişkilerinin aldığını görüyoruz. Siyaset, halka hizmet etme ve toplumsal dönüşüm yaratma aracı olmaktan çıkıp kişisel ikbalin, makamın ve nüfuzun elde edildiği bir alana dönüşmüş durumda.

Parti değiştiren belediye başkanlarına, siyasi geçmişini bir kenara bırakıp dün eleştirdiği siyasi iktidarın saflarına katılanlara bakınca insan ister istemez şu soruyu soruyor: Dün savunduğunuz değerler bugün hangi gerekçeyle geçerliliğini yitirdi?

Yeni parti yöneticilerinin CHP’de iken belirledikleri Belediye Başkan adaylarının birer birer AKP ye katılıyor olmaları, Türkiye siyasetinin ne kadar dibe vurduğuyla alakalıdır. Dün başka bir siyasi kimlikle halkın karşısına çıkanlar, bugün başka bir siyasi çatının altında kendilerine yer bulabiliyorlar. Üstelik bütün bunlar, sanki siyasetin olağan akışıymış gibi sunuluyor.

Oysa burada asıl mesele parti değiştirmekten ibaret değil. Asıl mesele, seçmenin verdiği yetkinin ne kadarının bir siyasi kimliğe, ne kadarının kişisel tercihlere dayandığıdır.

Bir belediye başkanı, seçmenin oyunu hangi siyasi kimlikle aldıysa o kimliğin taşıdığı sorumluluğu da üstlenmek zorundadır. Elbette herkesin düşüncesi değişebilir, siyasi tercihi farklılaşabilir. Ancak siyasette ahlak dediğimiz şey, yalnızca istediğin zaman yön değiştirme özgürlüğünden ibaret değildir. Aynı zamanda seçmene karşı hesap verme sorumluluğudur.

Bu tablo sağ siyasetin alışılmış pragmatizmi içerisinde bir yere kadar anlaşılabilir. Ancak kendisini sosyal demokrat olarak tanımlayan, emeği, eşitliği, adaleti ve halkın iradesini savunduğunu söyleyen bir siyasi gelenekte yaşanması çok daha vahimdir. Çünkü sosyal demokrasi yalnızca bir parti etiketi değil, aynı zamanda bir ahlak ve mücadele anlayışıdır.

Sosyal demokratlık, seçim kazanmak için kullanılan bir kimlik değil, seçim kazanıldıktan sonra da sadık kalınması gereken bir ilkeler bütünüdür.

Emeğin Değil, Yemenin Siyaseti!

Bugün siyasette en büyük sorunlardan biri, emeğin ve liyakatin yerini kişisel çıkarların almış olmasıdır. Bir yerlere gelmek, makam sahibi olmak, tanınmak ve nüfuz elde etmek; halka hizmet etmenin önüne geçmiş durumda.

Görev süresi boyunca elde edeceği maaşın kat kat üzerinde paraları yalnızca seçim çalışmalarına harcayan bir siyasetçiden ne bekleyebilirsiniz?

Daha yolun başında, henüz koltuğa oturmadan siyasi anlayışının ipuçlarını veren bir tabloyla karşı karşıyayız. Elbette herkesin seçim kampanyasına ne kadar para harcadığını sorgulamak gerekir. Ancak harcanan paranın kaynağı, amacı ve siyasette nasıl bir karşılık beklendiği de en az bunun kadar önemlidir.

Çünkü siyaset bir yatırım alanı değildir. Harcadığını makamla, nüfuzla veya başka imkânlarla geri alma beklentisine giren anlayış, kamu hizmetini kişisel kazanç kapısına dönüştürür.

Sonra da dönüp bu insanlardan ilkeli, dürüst ve halkçı bir yönetim bekliyoruz.

Al Birini Vur Ötekine!

Almanların güzel bir sözü vardır: “Der Apfel fällt nicht weit vom Stamm.” Yani elma ağacından uzağa düşmez. Bizdeki karşılığıyla, armut dibine düşer. Toplumsal ahlakın yerlerde süründüğü bir ortamdan da ancak böylesi siyasiler çıkar.

İnsan, yetiştiği siyasi ve toplumsal iklimden bağımsız değildir. Kişisel çıkarı, siyasi ahlakın önüne koyan bir anlayışın içinden de doğal olarak benzer anlayışlara sahip yöneticiler doğar.

Burada yalnızca siyasetçileri değil, onları yetiştiren siyasi kültürü, bu kültüre göz yuman örgütleri ve her şeye rağmen sorgulamadan destekleyen seçmen anlayışını da konuşmak gerekiyor.

Peki, İmamoğlu’nun Suçu Ne?

Gelelim Ekrem İmamoğlu meselesine…

İmamoğlu da bugün başka partilere geçen bazı belediye başkanları gibi siyasi çizgisini değiştirerek, bağımsız kalmayı tercih ederek veya yerel siyasette yoluna devam ederek İBB Başkanlığı görevini sürdürebilirdi. Ancak onun hedefi yalnızca İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı değildi. Cumhurbaşkanlığı iddiasını ortaya koydu ve ülke siyasetinde daha büyük bir aktör olma yolunda ilerledi.

İşte tam da bu noktada Türkiye siyasetinin en önemli sorunlarından biriyle karşı karşıya kaldık: Rakip olarak görülen bir siyasetçiyle sandıkta mücadele etmek yerine, onun siyaset yapma imkânlarını ortadan kaldıran bir anlayışla…

Benim siyasi değerlendirmeme göre İmamoğlu’nun asıl rahatsızlık yaratan tarafı, Cumhurbaşkanlığına aday olabilecek güçlü bir siyasi alternatif hâline gelmesiydi.

İktidar açısından güçlü bir rakip hâline gelmek, Türkiye’de bazen siyasetin doğal bir rekabet unsuru olmaktan çıkarılıp bir tehdit meselesine dönüştürülmesine neden olabiliyor.

Elbette İmamoğlu hakkında ortaya atılan hukuki iddialar ve suçlamalar kendi hukuki süreçleri içerisinde değerlendirilmelidir. Hiç kimse yargıdan muaf değildir. Ancak hukuk, herkes için eşit, bağımsız ve tarafsız olmak zorundadır. Bir siyasetçinin suçlu olup olmadığına siyasi hesaplar değil, bağımsız mahkemeler karar vermelidir.

Fakat asıl sorulması gereken soru şudur:

Türkiye’de bir siyasetçinin en büyük suçu, iktidara güçlü bir alternatif hâline gelmek olabilir mi?

Bir ülkede siyasi rakipler sandıkta yenilmek yerine farklı yollarla siyaset dışına itilmeye çalışılıyorsa orada yalnızca bir siyasetçinin değil, demokrasinin de geleceği tartışma konusudur.

Bütün bu gelişmelere rağmen İmamoğlu’nun siyasi mücadelesinden geri adım atmaması ve kendi siyasi çizgisini koruması takdire değer bir tutumdur. Bu tavır, siyasetin rüzgârına göre yön değiştiren, dün söylediğini bugün inkâr eden siyasetçilerle arasındaki farkı da ortaya koymaktadır.

Çünkü siyaset yalnızca kazanmak değildir. Bazen kaybetmeyi göze alarak ilkelerinin arkasında durabilmektir.

Yeni Parti, Yeni Umut Mu; Eski Siyasetin Yeni Adresi Mi?

Ha bu arada Yeni Parti de 1. Olağan Kurultayı’nı gerçekleştirdi. Öncelikle hayırlı olsun.

Türkiye’de demokrasiye, çoğulculuğa ve siyasi rekabete katkı sunacak her yeni oluşumun başarılı olmasını isterim. Çünkü güçlü bir demokrasi, yalnızca iktidarın değil, güçlü ve inandırıcı alternatiflerin de varlığıyla mümkündür.

Ancak kurultay sonrasında açıklanan Parti Meclisi listesine baktığımda, sosyal demokrat bir partinin örgütlenme ve kadro anlayışından ziyade, geçmişin ANAP tarzı merkez sağ siyasetini hatırlatan bir görüntüyle karşılaşıyorum.

Elbette farklı siyasi geçmişlerden gelen insanlarla birlikte siyaset yapmak başlı başına yanlış değildir. Hatta demokratik bir siyasi hareketin farklı kesimlere kapısını açık tutması önemlidir. Ancak bir partinin kimliği, yalnızca kuruluş bildirgesinde yazanlarla değil, oluşturduğu kadrolarla, savunduğu politikalarla ve siyasi mücadele anlayışıyla şekillenir.

Bir partinin adında sosyal demokrasi yazması, onu kendiliğinden sosyal demokrat yapmaz.

Sosyal demokrat bir partinin temelinde emek, eşitlik, sosyal adalet, laiklik, özgürlük, örgütlü toplum ve halkın karar süreçlerine katılımı bulunmalıdır. Bunlar yalnızca seçim dönemlerinde hatırlanan kavramlar olmamalıdır.

Yeni oluşumun önünde önemli bir sınav var: Gerçekten yeni bir siyaset anlayışı mı ortaya koyacak, yoksa eski siyasetin farklı isimler altında yeniden üretilmesine mi aracılık edecek?

Bunun cevabını zaman gösterecek.

Son Söz: Mesele Kimin Kazandığı Değil, Nasıl Kazandığıdır!

Bugün Türkiye siyasetinin en büyük ihtiyacı yeni parti tabelaları, yeni koltuklar ve yeni siyasi hesaplar değildir.

İhtiyacımız olan şey, siyasete yeniden ahlakın, liyakatin, emeğin ve ilkenin hâkim olmasıdır.

Dün savunduğu değerleri bugün makam uğruna terk edenlerden, seçmenin iradesini kişisel çıkarlarına göre yorumlayanlardan, siyaseti bir meslekten çok bir ikbal kapısı olarak görenlerden artık yorulduk.

Aynı şekilde iktidarın da muhalefetin de eleştiriye açık, hesap verebilir ve hukukun üstünlüğüne bağlı olması gerektiğini unutmamalıyız.

Çünkü demokrasi yalnızca iktidarın değişebilmesi değildir. Aynı zamanda siyasetin ahlaklı, hukukun bağımsız ve halkın iradesinin dokunulmaz olmasıdır.

İmamoğlu’nun suçu ne diye sorulacak olursa;

Benim cevabım açık: Siyasi açıdan en büyük kusuru, iktidar karşısında güçlü bir alternatif olma iddiasını ortaya koymasıdır. Hukuki suçlamaların cevabı ise BAĞIMSIZ! mahkemelerin vereceği karardır.

Ama bir şeyi de unutmayalım:

Siyasette herkesin bir hesabı olabilir. Ancak halkın hesabını kimse kendi hesabına göre yapamaz.

Çünkü koltuklar geçicidir, makamlar el değiştirir, partiler kurulur ve kapanır. Geriye ise insanın siyasi geçmişi, verdiği sözler ve temsil ettiği değerler kalır.

Ve tarih, kimin hangi koltukta oturduğunu değil, o koltuğa otururken hangi değerleri ayaklar altına aldığını da yazar.

WhatsApp at  | +49 17623699769 | info@alevihaberagi.com | Web | + posts

Sevgili Canlar,
Yoluna ve ikrarına bağlı her Alevi, kendisini Alevi Haber Ağı'nın doğal bir muhabiri olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu cemevinde ve yaşadığı çevrede haber değeri taşıyan her gelişmeyi; fotoğrafı, videosu veya yazılı bilgisiyle birlikte bizlere ulaştırmalıdır.
Bu çağrımız, Alevi kurumlarımızın yöneticileri ve temsilcileri için de geçerlidir.

Alevi Haber Ağı, Alevilerin sesi olmanın yanı sıra; emekten, demokrasiden, laiklikten, eşit yurttaşlıktan, kadın özgürlüğünden, gençlerin geleceğinden, doğanın ve çevrenin korunmasından yana; bütün ezilenlerin sesi olmayı sürdürecek, gerçekleri yazmaya ve kamuoyuyla paylaşmaya devam edecektir.
Gerçekler ancak birlikte görünür olur. Gerçekler yazılırken sen de katkını sun can!
Fotoğrafını çek, videonu kaydet, haberini yaz ve bize ulaştır. Çünkü Alevi Haber Ağı hepimizin ortak sesidir.

Saygı ve sevgilerimizle…
Alevi Haber Ağı

By Alevi Haber Ağı

Sevgili Canlar,
Yoluna ve ikrarına bağlı her Alevi, kendisini Alevi Haber Ağı'nın doğal bir muhabiri olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu cemevinde ve yaşadığı çevrede haber değeri taşıyan her gelişmeyi; fotoğrafı, videosu veya yazılı bilgisiyle birlikte bizlere ulaştırmalıdır.
Bu çağrımız, Alevi kurumlarımızın yöneticileri ve temsilcileri için de geçerlidir.

Alevi Haber Ağı, Alevilerin sesi olmanın yanı sıra; emekten, demokrasiden, laiklikten, eşit yurttaşlıktan, kadın özgürlüğünden, gençlerin geleceğinden, doğanın ve çevrenin korunmasından yana; bütün ezilenlerin sesi olmayı sürdürecek, gerçekleri yazmaya ve kamuoyuyla paylaşmaya devam edecektir.
Gerçekler ancak birlikte görünür olur. Gerçekler yazılırken sen de katkını sun can!
Fotoğrafını çek, videonu kaydet, haberini yaz ve bize ulaştır. Çünkü Alevi Haber Ağı hepimizin ortak sesidir.

Saygı ve sevgilerimizle…
Alevi Haber Ağı

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir