Maraş’ın Elbistan ilçesine bağlı Bebe mezrasında 1962 yılında 22 hanede yaşayan 100’ü aşkın Alevi yurttaşın evlerinin yıkıldığı, mallarının yağmalandığı ve ağır kış koşullarında evsiz bırakıldığına ilişkin aile tanıklıkları, 64 yıl sonra yeniden gündeme geldi. Aile arşivinden çıkarılan ve Cumhuriyet gazetesinin 1962 tarihli haberine dayandırılan anlatılar, Alevi toplumunun tarihsel hafızasında yer eden ayrımcılık, mülksüzleştirme ve zorunlu göç acılarını bir kez daha hatırlattı.

Hasan Hüseyin Dönmez / AHA – Maraş’ın Elbistan ilçesine bağlı Bebe mezrasında 1962 yılında yaşandığı aktarılan olaylar, aradan geçen 64 yıla rağmen unutulmadı. Halil Öztoprak ve yakınlarının da aralarında bulunduğu Alevi ailelerin evlerinin yıkıldığı, mallarının yağmalandığı ve kış ortasında yaşadıkları topraklardan koparıldığına ilişkin tanıklıklar, aile arşivinden çıkarılan tarihî bir gazete kupürüyle yeniden kamuoyunun gündemine taşındı.

Cumhuriyet gazetesinin 1962 yılında yayımladığı belirtilen habere atıfta bulunan aile anlatısı, yalnızca bir köyün yaşadığı dramı değil, Alevi yurttaşların inanç kimlikleri nedeniyle karşılaştıkları öne sürülen baskıları ve geçmişle yüzleşme ihtiyacını da gündeme getiriyor.

“72 Yaşındaki Safiye Öztoprak Gözyaşları İçinde Anlatıyordu”

Aile arşivinden çıkarılarak paylaşılan gazete kupüründe, yaşanan olayların tanıklarından Safiye Öztoprak’ın anlatımına yer verildiği belirtiliyor.

Haberde geçtiği aktarılan şu ifadeler, olayların aile hafızasında bıraktığı derin izleri ortaya koyuyor:

“72 yaşındaki Safiye Öztoprak, ellerini kimi zaman dizlerine vurarak, kimi zaman gözlerine götürüp yaşlarını silerek olayları anlatırken…”

Aile üyelerinin aktardığına göre, Kasım 1962’de 22 haneden oluşan ve 100’ü aşkın kişinin yaşadığı Bebe mezrasında evler yıkıldı. Yaşam alanlarını kaybeden köylüler, barınma ve geçim olanaklarından yoksun bırakıldı.

Yaşananların yalnızca maddi kayıplarla sınırlı kalmadığı, ailelerin toplumsal ve kültürel yaşamlarında da derin yaralar açtığı ifade edildi.

“Yıkın Kızılbaşların Evlerini, Cennete Gideceksiniz”

Aile tanıklıklarında en dikkat çekici iddialardan biri, evlerin yıkılması sırasında kullanıldığı belirtilen mezhepçi ifadeler oldu.

Anlatıya göre, kolluk kuvvetleri ile komşu İncecik köyünden bazı kişilerin katıldığı öne sürülen yıkım sırasında, ailelerin evlerindeki ziynet eşyalarını almalarına dahi izin verilmedi. Altınların ve değerli eşyaların yağmalandığı iddia edildi.

Yıkım sırasında bazı kişilerin şu sözlerle bağırdığı aktarıldı:

“Yıkın Kızılbaşların evlerini, cennete gideceksiniz.”

Aile anlatısında, Halil Öztoprak’ın Alevi inancını savunmasının kendisine ve yakınlarına yönelik baskıların nedenlerinden biri olduğu ileri sürüldü.

Bu iddialar, Bebe mezrasında yaşananların yalnızca bir mülkiyet anlaşmazlığı kapsamında değil, inanç temelli ayrımcılık ve düşmanlık iddiaları açısından da araştırılması gerektiğini gündeme getiriyor.

Bir Metre Kar Altında Evsiz Bırakılan Aileler

Ailelerin aktardığına göre, evleri yıkılan yurttaşlar 1962 yılının ağır kış koşullarında barınacak yer bulamadı.

Bölgede kar kalınlığının bir metreye ulaştığı, hava sıcaklığının sıfırın altında 8 dereceye kadar düştüğü belirtilirken, kadınların, çocukların ve yaşlıların son derece zor koşullarda yaşam mücadelesi verdiği ifade edildi.

Aile büyüklerinden Mehmet Ali Öztoprak’ın, Aktil köyünün ileri gelenleriyle birlikte Elbistan Kaymakamlığına başvurarak evsiz kalan yurttaşlar için yardım istediği, ancak çadır talebinin karşılanmadığı aktarıldı.

Ardından Maraş Valiliğine yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığı öne sürüldü.

Bu anlatılar, dönemin kamu görevlilerinin olaylar karşısındaki tutumunun ve evsiz kalan yurttaşların korunması için hangi önlemlerin alındığının araştırılması gerektiğine işaret ediyor.

Fikret Otyam ve “Topraksızlar” Anlatısı

Aile anlatısında, gazeteci ve yazar Fikret Otyam’ın yaşananlardan etkilenerek Topraksızlar adlı eserini kaleme aldığı da belirtiliyor.

Anadolu’nun yoksul köylülerini, toprak sorunlarını ve toplumsal eşitsizliklerini gazetecilik çalışmalarına taşıyan Otyam’ın adı, Bebe mezrasında yaşandığı aktarılan olaylarla birlikte yeniden hatırlanıyor.

Topraklarından koparılan insanların hikâyesi, yalnızca bir ailenin yaşadığı mağduriyet olarak değil, Anadolu’da mülkiyet, yoksulluk ve toplumsal eşitsizlik sorunlarının tarihsel bir yansıması olarak da önem taşıyor.

Alevi Toplumunun Hafızasında Silinmeyen İzler

Bebe mezrasına ilişkin tanıklıklar, Alevi toplumunun geçmişte karşı karşıya kaldığı ayrımcılık, inanç özgürlüğü ihlalleri ve toplumsal dışlanma tartışmalarını yeniden gündeme getiriyor.

İnsanların inanç kimlikleri nedeniyle yaşadıkları topraklardan uzaklaştırıldığı, mülklerinden mahrum bırakıldığı veya kamu hizmetlerinden eşit biçimde yararlanamadığı yönündeki iddiaların açıklığa kavuşturulması, tarihsel adalet arayışı açısından önem taşıyor.

Aradan geçen yıllara rağmen ailelerin yaşananları unutmaması, toplumsal hafızanın kuşaktan kuşağa aktarıldığını da gösteriyor.

“O Şartlarda İnancından Taviz Vermeyen Büyüklerimizi Saygıyla Anıyorum”

Aile arşivinden çıkan gazete kupürünü paylaşan aile üyesi, 1962 yılında yaşanan acıları hatırlatarak, bütün baskılara ve zorluklara rağmen inançlarından vazgeçmeyen aile büyüklerini ve dönemin mağdurlarını şu sözlerle andı:

“O şartlarda inancından, ölümü göze alarak taviz vermeyen büyüklerimizi, çocukları ve kadınları saygı ile anıyorum. Unutulmadınız.”

Bu sözler, Bebe mezrasında yaşandığı aktarılan olayların 64 yıl sonra bile aile hafızasında canlılığını koruduğunu ortaya koyuyor.

Geçmişle Yüzleşme ve Tarihsel Adalet Çağrısı

Bebe mezrasında 1962 yılında yaşandığı anlatılan olaylar, Türkiye’nin demokratikleşme, inanç özgürlüğü ve eşit yurttaşlık tartışmaları açısından da önemli soruları gündeme taşıyor.

İnsanların inançlarından dolayı ayrımcılığa uğramadığı, ibadetlerini özgürce yerine getirebildiği, yaşam alanlarının ve mülkiyet haklarının güvence altında olduğu bir toplumun oluşturulması, geçmişte yaşanan hak ihlallerinin açıklığa kavuşturulmasını da gerektiriyor.

Öztoprak ailesinin aktardığı tanıklıkların tarihsel belgelerle birlikte incelenmesi, olayların bütün yönleriyle aydınlatılması ve mağduriyetlerin kayıt altına alınması, yalnızca aile açısından değil, toplumsal yüzleşme bakımından da önem taşıyor.

1962 yılında Bebe mezrasında yaşandığı aktarılan acılar, 64 yıl sonra aynı soruyu yeniden gündeme getiriyor: Geçmişte yaşanan haksızlıklarla yüzleşilmeden gerçek anlamda eşit yurttaşlık sağlanabilir mi?

Çünkü toplumsal hafıza, yalnızca geçmişin acılarını hatırlamak için değil, aynı acıların bir daha yaşanmaması için de yaşatılmalıdır.

WhatsApp at  | +49 17623699769 | info@alevihaberagi.com | Web | + posts

Sevgili Canlar,
Yoluna ve ikrarına bağlı her Alevi, kendisini Alevi Haber Ağı'nın doğal bir muhabiri olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu cemevinde ve yaşadığı çevrede haber değeri taşıyan her gelişmeyi; fotoğrafı, videosu veya yazılı bilgisiyle birlikte bizlere ulaştırmalıdır.
Bu çağrımız, Alevi kurumlarımızın yöneticileri ve temsilcileri için de geçerlidir.

Alevi Haber Ağı, Alevilerin sesi olmanın yanı sıra; emekten, demokrasiden, laiklikten, eşit yurttaşlıktan, kadın özgürlüğünden, gençlerin geleceğinden, doğanın ve çevrenin korunmasından yana; bütün ezilenlerin sesi olmayı sürdürecek, gerçekleri yazmaya ve kamuoyuyla paylaşmaya devam edecektir.
Gerçekler ancak birlikte görünür olur. Gerçekler yazılırken sen de katkını sun can!
Fotoğrafını çek, videonu kaydet, haberini yaz ve bize ulaştır. Çünkü Alevi Haber Ağı hepimizin ortak sesidir.

Saygı ve sevgilerimizle…
Alevi Haber Ağı

By Alevi Haber Ağı

Sevgili Canlar,
Yoluna ve ikrarına bağlı her Alevi, kendisini Alevi Haber Ağı'nın doğal bir muhabiri olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu cemevinde ve yaşadığı çevrede haber değeri taşıyan her gelişmeyi; fotoğrafı, videosu veya yazılı bilgisiyle birlikte bizlere ulaştırmalıdır.
Bu çağrımız, Alevi kurumlarımızın yöneticileri ve temsilcileri için de geçerlidir.

Alevi Haber Ağı, Alevilerin sesi olmanın yanı sıra; emekten, demokrasiden, laiklikten, eşit yurttaşlıktan, kadın özgürlüğünden, gençlerin geleceğinden, doğanın ve çevrenin korunmasından yana; bütün ezilenlerin sesi olmayı sürdürecek, gerçekleri yazmaya ve kamuoyuyla paylaşmaya devam edecektir.
Gerçekler ancak birlikte görünür olur. Gerçekler yazılırken sen de katkını sun can!
Fotoğrafını çek, videonu kaydet, haberini yaz ve bize ulaştır. Çünkü Alevi Haber Ağı hepimizin ortak sesidir.

Saygı ve sevgilerimizle…
Alevi Haber Ağı

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir