✍️İbrahim Solmaz

Bir toplum, özgürlüğünü kaybettiğini ancak sesini çıkaramaz hâle geldiğinde mi anlar?

Gözümüz aydın! Bu sabah yine muhalif yayın organlarından biri olan Sözcü TV’ye el konulduğu, kayyum atandığı ve yayın kuruluşunun geleceğine ilişkin yeni bir müdahalenin gündeme geldiği haberleriyle uyandık.

Yani bir medya kuruluşuna daha müdahale edildi. Bir ses daha susturuldu. Bir haber kaynağı daha kontrol altına alındı.

Ama asıl mesele Sözcü TV değildir.

Asıl mesele, halkın haber alma hakkıdır. Asıl mesele, farklı düşüncelerin özgürce ifade edilebildiği bir ülkenin geleceğidir. Asıl mesele, demokrasinin her geçen gün biraz daha daralan yaşam alanıdır.

Çünkü bugün susturulan bir televizyon kanalı olabilir; yarın susturulmak istenen senin sesin, benim sesim, hepimizin itirazı olabilir.

Ey ahali! Sana ait olan haber alma hakkına dokunuluyor.

Ey kendisine demokrat diyenler! Demokrasi yalnızca sandığa gidip oy kullanmak değildir. Demokrasi, seçtiğin yöneticiyi eleştirebilmek, yanlışına itiraz edebilmek, farklı düşünebilmek ve bütün bunları yaparken korku duymamaktır.

Ey Türkiye halkı!

Hiçbir bedel ödemeden, hiçbir mücadele vermeden, yukarıdan lütfedilmiş birkaç demokrasi kırıntısıyla yetinmeye alıştın. Şimdi o kırıntılar da birer birer elinden alınıyor.

Peki sen ne yapıyorsun?

Sen ne için yaşıyorsun?

Yemek yemeyi, su içmeyi, sabah uyanıp akşam uyumayı yaşamak mı sanıyorsun? Nefes alıp vermeyi hayatın kendisi zannetmekten ne zaman vazgeçeceksin?

Ayağında yırtık çorapla, cebinde beş kuruş olmadan, geçim derdiyle boğuşarak yaşamayı kaderin kabul etmek zorunda mısın?

İnsanca yaşamak, yalnızca karnını doyurmak mıdır?

Bir insanın onuru, yalnızca ay sonunu getirebilmesiyle mi ölçülür?

Çocuklarının geleceğini, torunlarının nasıl bir ülkede yaşayacağını hiç düşündün mü?

Onlara nasıl bir Türkiye bırakacaksın?

Korkularınla yönetilen, itirazın suç sayıldığı, hakkını aramanın bedelinin ağır olduğu bir ülke mi? Yoksa düşüncenin özgür, hukukun üstün, emeğin değerli olduğu demokratik bir cumhuriyet mi?

Senin çocukların bu ülkeden yalnızca daha fazla para kazanmak için gitmiyor. Birçoğu özgürce yaşayabilmek, geleceklerinden korkmamak, hak ettikleri hayatı kurabilmek için gidiyor.

Peki sen ne yapıyorsun?

Atatürk’ün Cumhuriyeti emanet ettiği gençler, geleceklerini başka ülkelerde ararken sen hâlâ seyirci koltuğunda oturmaya devam mı edeceksin?

Mazot alamadığı için tarlasını ekemeyen köylü, sen ne yapıyorsun?

Ürettiğinin karşılığını alamayan çiftçi, sen ne yapıyorsun?

Çocuğuna nitelikli eğitim sağlayamadığı için çaresiz kalan anne babalar, siz ne yapıyorsunuz?

Aylarca çalışıp emeğinin karşılığını alamayan işçi, emekli maaşıyla ayın sonunu getiremeyen emekli, siz ne yapıyorsunuz?

Geleceğini bir liderin gelişine bağlayanlar!

Sizi kim kurtaracak?

Bir lider mi? Bir kurtarıcı mı? Yoksa gökten inecek bir mucize mi?

Mehdi’nin gelip sizi kurtaracağını mı sanıyorsunuz?

Kusura bakmayın ama kimse sizin yerinize özgürlük mücadelesi vermeyecek. Kimse sizin yerinize hakkınızı aramayacak. Kimse sizin yerinize çocuklarınızın geleceğini güvence altına almayacak.

Çünkü demokrasi, kurtarıcı bekleyenlerin değil, sorumluluk alanların rejimidir.

Peki, hiç demokrasi mücadelesi verdiniz mi?

Gerçekten soruyorum: Hiçbir çıkar beklemeden, hiçbir makam hesabı yapmadan, hiçbir kişisel beklentiye girmeden demokrasi için mücadele ettiniz mi?

Hak ihlaline uğrayan sizin ailenizden biri olmadığı zaman da sesinizi yükselttiniz mi?

Sizin partinizin belediye başkanına değil de başka bir partinin belediye başkanına haksızlık yapıldığında da itiraz ettiniz mi?

Sizin mahallenizin gazetecisi değil de başka bir mahallenin gazetecisi susturulmak istendiğinde de tepki gösterdiniz mi?

Yoksa adalet yalnızca sizin kapınıza geldiğinde mi aklınıza geliyor?

İşte demokrasinin en büyük düşmanlarından biri de budur: Başkasının uğradığı haksızlığı görmezden gelmek!

Çözüm süreci adı altında umutları sürekli ertelenen, hakları konusunda belirsizlik içinde bırakılan insanlara da soruyorum:

Size gerçekten haklarınızın verileceğine mi inanıyorsunuz? Hak ve özgürlükler birilerinin lütfuyla mı kazanılır? Eşit yurttaşlık, demokrasi ve hukuk devleti talepleri pazarlık masalarında unutulacak beklentiler midir?

Hak, hak olduğu için vardır. Herkes için vardır. Ve ancak kararlı bir demokratik mücadeleyle korunur.

Ey sosyal demokratlar!

Hele siz!

Demokrasi, eşitlik, özgürlük ve halkın iktidarı diyorsunuz. Peki kendi içinizde neden bu kadar tahammülsüzsünüz?

Birbirinizi dinlemek yerine neden birbirinizi tüketiyorsunuz?

Ortak akıl üretmek yerine neden kişisel hesapların, makam mücadelelerinin ve koltuk kavgalarının peşinden koşuyorsunuz?

Halk sizden birbirinizi yenmenizi değil, ülkenin sorunlarına çözüm üretmenizi bekliyor.

Birbirinizle mücadele etmekten ülkenin geleceğiyle ilgilenmeye fırsat bulamıyorsanız, dönüp kendinize bakmanın zamanı gelmiştir.

Çünkü halkın umudu olmak, yalnızca iktidarı eleştirmekle değil, önce kendi sorumluluğunu yerine getirmekle mümkündür.

Ey halkım! Artık gaflet uykusundan uyan!

Bırak şu “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın” anlayışını!

Unutma, bugün başkasının kapısına dayanan haksızlık, yarın senin kapına da dayanabilir.

Bugün başkasının ekmeğine, yarın senin ekmeğine uzanabilirler.

Bugün başkasının sesini kesenler, yarın senin sesini de susturmak isteyebilirler.

Özgürlük, yalnızca kendin için istediğin zaman özgürlük değildir. Başkasının özgürlüğünü de kendi özgürlüğün kadar savunabildiğin zaman gerçek anlamını bulur.

Artık bir kurtarıcı beklemekten vazgeç!

Kendi hayatının, kendi geleceğinin, kendi ülkenin sorumluluğunu üstlen.

Hepimiz birer lider olalım demiyorum; hepimiz kendi vicdanımızın, kendi haklarımızın ve ortak geleceğimizin sorumluluğunu üstlenelim diyorum.

Hukuksuzluğa karşı hukukla, baskıya karşı dayanışmayla, korkuya karşı cesaretle, ayrışmaya karşı ortak akılla mücadele edelim.

Siyasi görüşümüz ne olursa olsun, demokrasiye, hukuka, insan haklarına ve özgürlüklere sahip çıkalım.

Çünkü mesele artık sağcı ya da solcu olmak değildir. Mesele, özgür bir ülkede insan onuruyla yaşayıp yaşayamamaktır.

Mesele, hangi partiye oy verdiğimiz değil, çocuklarımıza nasıl bir gelecek bırakacağımızdır.

Ve unutmayın:

Bir toplum, özgürlüğünü bir günde kaybetmez. Önce haksızlık karşısında susar, sonra korkmaya alışır, ardından itiraz etmeyi unutur. En sonunda da kendi sessizliğini kaderi zanneder.

İşte en tehlikeli esaret budur!

Çünkü görünmeyen zincirlerin en sağlamı, insanın kendi korkularından ördüğü zincirdir.

Özgürlük birilerinin bize vereceği bir hediye değildir. Özgürlük, sahip çıkmadığımızda elimizden alınacak, mücadele etmediğimizde kaybedeceğimiz en değerli ortak mirasımızdır.

İnsan, göze aldığı şeyler kadar özgürdür!

Haydi, ayağa kalk!

Koltuklarından değil, korkularından kalk!

Sessizliğinden, umursamazlığından, çaresizliği kabullenişinden kalk!

Çünkü bugün susarsan, yarın konuşacak bir ülke bulamayabilirsin.

Unutma: Demokrasi seyredilmez, yaşatılır. Özgürlük beklenmez, korunur. Cumhuriyet miras olarak alınır ama gelecek kuşaklara mücadeleyle taşınır.

HAYDİ TÜRKİYE! UYAN ARTIK!

WhatsApp at  | +49 17623699769 | info@alevihaberagi.com | Web | + posts

Sevgili Canlar,
Yoluna ve ikrarına bağlı her Alevi, kendisini Alevi Haber Ağı'nın doğal bir muhabiri olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu cemevinde ve yaşadığı çevrede haber değeri taşıyan her gelişmeyi; fotoğrafı, videosu veya yazılı bilgisiyle birlikte bizlere ulaştırmalıdır.
Bu çağrımız, Alevi kurumlarımızın yöneticileri ve temsilcileri için de geçerlidir.

Alevi Haber Ağı, Alevilerin sesi olmanın yanı sıra; emekten, demokrasiden, laiklikten, eşit yurttaşlıktan, kadın özgürlüğünden, gençlerin geleceğinden, doğanın ve çevrenin korunmasından yana; bütün ezilenlerin sesi olmayı sürdürecek, gerçekleri yazmaya ve kamuoyuyla paylaşmaya devam edecektir.
Gerçekler ancak birlikte görünür olur. Gerçekler yazılırken sen de katkını sun can!
Fotoğrafını çek, videonu kaydet, haberini yaz ve bize ulaştır. Çünkü Alevi Haber Ağı hepimizin ortak sesidir.

Saygı ve sevgilerimizle…
Alevi Haber Ağı

By Alevi Haber Ağı

Sevgili Canlar,
Yoluna ve ikrarına bağlı her Alevi, kendisini Alevi Haber Ağı'nın doğal bir muhabiri olarak görmelidir.
Oturduğu mahallede, okuduğu okulda, çalıştığı iş yerinde, üyesi olduğu cemevinde ve yaşadığı çevrede haber değeri taşıyan her gelişmeyi; fotoğrafı, videosu veya yazılı bilgisiyle birlikte bizlere ulaştırmalıdır.
Bu çağrımız, Alevi kurumlarımızın yöneticileri ve temsilcileri için de geçerlidir.

Alevi Haber Ağı, Alevilerin sesi olmanın yanı sıra; emekten, demokrasiden, laiklikten, eşit yurttaşlıktan, kadın özgürlüğünden, gençlerin geleceğinden, doğanın ve çevrenin korunmasından yana; bütün ezilenlerin sesi olmayı sürdürecek, gerçekleri yazmaya ve kamuoyuyla paylaşmaya devam edecektir.
Gerçekler ancak birlikte görünür olur. Gerçekler yazılırken sen de katkını sun can!
Fotoğrafını çek, videonu kaydet, haberini yaz ve bize ulaştır. Çünkü Alevi Haber Ağı hepimizin ortak sesidir.

Saygı ve sevgilerimizle…
Alevi Haber Ağı

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir